Tahiti

Waarom Tahiti?

Geniet van adembenemende natuurlijke schoonheid, waaronder turquoise lagunes, weelderige tropische regenwouden en majestueuze bergen, op het slechts 1000 vierkante kilometer kleine eiland. Tahiti biedt een perfecte mix van ontspanning en avontuur, met mogelijkheden om te genieten van witte zandstranden, te snorkelen in kleurrijke koraalriffen, te wandelen naar verborgen watervallen en te genieten van de rijke Polynesische cultuur. Verwacht warme gastvrijheid, exotische flora en fauna en de mogelijkheid om te ontsnappen aan de drukte van het dagelijks leven, is Tahiti werkelijk een paradijselijke bestemming.

De vijf mooiste plekken op Tahiti, van Papeete tot Teahupoʻo

Je slaapt in of bij Papeete en rijdt in een dag naar elke hoek van het eiland. De weg loopt helemaal rond het hoofdeiland, en op het schiereiland Tahiti Iti houdt hij op bij Teahupoʻo.

1. Papeete · 3 nachten: de markt, de haven en de zonsondergang over Moorea

Vis, vanille en bergen fruit liggen 's ochtends beneden in de markt van Papeete, een hal van twee verdiepingen. Boven hangen de pareo's, de bedrukte doeken die de eilanders als rok of jurk dragen, en de gevlochten hoeden. Aan de boulevard liggen de Paofai-tuinen, een park langs het water. Tegen zonsondergang gaan op het plein bij de haven de roulottes open, zoals de foodtrucks hier heten. Je eet er poisson cru, rauwe tonijn in limoen en kokosmelk. Vanaf de westkust kijk je 's avonds recht op de bergen van Moorea, waar de zon achter zakt.

2. De westkust: het Museum van Tahiti, de marae Arahurahu en de grotten van Maraa · dagtrip

Je rijdt vanuit Papeete de westkust af, de kant met de rustigste zee en de meeste resorts. In Punaʻauia staat het Museum van Tahiti en de Eilanden, met de kano's en de visgereedschappen van de eilanders van vóór de Europeanen. Bij Paea ligt de marae Arahurahu, een tempelplatform van gestapelde stenen tussen de bomen, de best bewaarde van het eiland. Verderop, bij Maraa, loop je een grot in waar het dak van varens druipt en een meertje met koud water ligt. Op het strand van Taharuu, met zwart zand onder je voeten, kijk je naar de surfers in de branding.

3. Het binnenland: de Papenoo-vallei en de watervallen van Faarumai · dagtrip

Je ziet de Papenoo, een brede rivier uit de bergen, al vanaf de brug aan de noordkust. Een 4x4 met gids brengt je de vallei in, over een pad dat de rivier een paar keer oversteekt, tot bij de herstelde marae Farehape in de krater van de oude vulkaan. Verder naar het oosten, bij het dorp Tiarei, loop je door een bos van mape-bomen, kastanjes met wortels als gordijnen, naar de drie watervallen van Faarumai. De hoogste, de Vaimahuta, komt in één rechte streep naar beneden in een bassin tussen de varens.

4. Point Venus en de noordkust · dagtrip

Een witte vuurtoren staat op de punt van een strand van zwart zand, met achter je de baai van Matavai. Op deze landtong zette James Cook in 1769 zijn instrumenten op om de planeet Venus voor de zon langs te zien schuiven, en daar dankt de plek haar naam aan. Gedenkstenen herinneren aan Cook, aan de Bounty en aan de eerste Engelse missionarissen, die hier in 1797 aan land kwamen. Het water in de baai is kalm, en in het weekend komen de bewoners van Mahina er zwemmen. Meer over de plek lees je op Point Venus.

5. Tahiti Iti en Teahupoʻo · dagtrip

Wil je de golf zien die het dorp Teahupoʻo beroemd heeft gemaakt? Dan steek je bij Taravao de smalle landengte over naar Tahiti Iti, het kleine schiereiland dat aan het grote eiland hangt. De weg langs de zuidkust eindigt bij Teahupoʻo, een dorp aan een lagune, met daarachter alleen nog bergen en zee. Voor de kust breekt op het rif een zware, holle golf, waar in 2024 de olympische surfwedstrijden werden gehouden. Een taxiboot uit het dorp vaart je naar de rand van het rif, en vanaf de boot zie je de surfers van opzij in de buis verdwijnen. Neem surfles in de kleine golven rond het eiland. Als je een ervaren surfer bent, waag je dan net als professionele surfers aan de metershoge golven op de riffen rond het eiland.

Trek twee tot drie nachten uit voor het eiland. Bijna iedereen vliegt of vaart daarna door, en komt aan het eind nog één nacht terug voor de vlucht naar huis.

Alleen Tahiti, of doorvliegen naar de andere eilanden?

Twijfel je of je op Tahiti blijft of doorreist naar de kleinere eilanden? Vrijwel iedereen reist door, want de witte stranden en de heldere lagunes liggen op de buureilanden, en Tahiti zelf is het eiland van de bergen, de rivieren en de stad. Het dichtstbij ligt Moorea, een halfuur tot drie kwartier met de ferry vanuit de haven van Papeete. Voor de meeste reizigers is dat het eerste eiland dat zij na Tahiti bezoeken. Je vliegt met een binnenlandse maatschappij naar de andere eilanden. De meeste vluchten duren een halfuur tot een uur. Met een vliegpas voor meerdere eilanden ben je goedkoper uit dan met losse tickets. Wil je duiken, dan vlieg je door naar de atollen van de Tuamotu, waar de stroming door de openingen in het rif honderden haaien en roggen bij elkaar brengt. Welke eilanden je kiest en hoeveel dagen je ervoor neemt, lees je bij Frans-Polynesië.

Dans, kano's en parels: de cultuur van Tahiti

In juli is Papeete een maand lang het toneel van Heiva, het festival met wedstrijden in Polynesische dans en zang waarvoor groepen van alle eilanden naar Tahiti komen. Je ziet de 'ori tahiti, de dans met de snelle heupen en de rokken van gedroogde vezels, 's avonds in de openluchtarena van Toʻata aan de boulevard. Voor een plaats op een wedstrijdavond koop je een kaartje. In andere maanden dan juli zie je de dans bij een dansvoorstelling in een hotel, of overdag in een dorp als er geoefend wordt. Bij Heiva horen ook kanoraces, in de va'a, de kano met één vlerk. Met zulke kano's staken de Polynesiërs ooit de oceaan over, en het hele jaar door zie je de ploegen ermee trainen op het water van de lagune. Meer over de feesten en gewoonten lees je bij Heiva festival en Religie en tradities.

De zwarte parel van Frans-Polynesië heet overal ter wereld de Tahiti-parel, naar het eiland waar hij wordt verhandeld. De oesters groeien in de lagunes van de atollen, honderden kilometers verderop. In Papeete zie je in het parelmuseum hoe hij in de oester ontstaat, en op de markt en bij de juweliers in de stad koop je hem.

Wie wonen er op Tahiti?

Het is nog vroeg in de ochtend als je op de toppen van de heuvels uitkijkt over Tahiti. Het dauw ligt nog op de bladeren. Je waant je de koning van een verborgen eilandenrijk. Voor je strekt zich een eindeloze leegte uit.

Tahiti is het belangrijkste eiland. Bijna zeventig procent van de bevolking van Frans-Polynesië woont op Tahiti, ongeveer tweehonderdduizend mensen. In de diepte beneden je zie je de kleine, bruine stipjes van de Tahitianen die in de rivier spelen. Hun lichamen zijn versierd met prachtige tatoeages: geometrische vormen die kracht, snelheid en geluk geven.

Ooit verboden de missionarissen deze verheerlijking van het lichaam. Maar de Tahitianen lijken te weten dat hun prachtige getatoeëerde lichamen net zo goed onderdeel zijn van dit paradijs als de woeste bergen en de azuurblauwe zee.

Het woord tattoo komt uit het Tahitiaans, van tatau. In de negentiende eeuw verboden de missionarissen het tatoeëren, en sinds de jaren tachtig is het terug als teken van wie je bent. Twee van de drie bewoners zijn Polynesiër, maohi in hun eigen taal. De anderen zijn van gemengde afkomst, de demi's, of stammen af van Fransen en van Chinese plantagearbeiders uit de negentiende eeuw. Op straat hoor je Frans en Tahitiaans door elkaar, en de groet is "ia orana". Meer dan de helft van de bevolking is protestant, en op zondagochtend hoor je uit de kerken de himene, de meerstemmige gezangen in het Tahitiaans. De omgang is ontspannen: iedereen tutoyeert, en een tiare, de witte bloem van het eiland, achter het oor hoort bij de gewone kleding.

Exotische jungles

Wie naar Tahiti gaat, verwacht een eiland met witte stranden die net zo exotisch zijn als de naam. Die zijn er nauwelijks. Het zijn de kleinere eilandjes in de wateren rond Tahiti waar je word verblind door het witte zand.

Tahiti is van een andere schoonheid. Het eiland wordt gevormd door een bergkam met steile toppen. De heuvelruggen zijn bedekt met ondoordringbaar oerwoud, slechts hier en daar doorbroken door kleine riviertjes en zandweggetjes.

Dit eiland, dat zo verschilt van de andere eilanden van Frans-Polynesië, is het beginpunt van iedere reis door het eilandenrijk. Veel reizigers, vooral de pasgetrouwde stellen op een dure huwelijksreis, trekken gelijk naar één van de paradijsjes verderop. Dat is eeuwig zonde.

Meters regen, zwart zand en surfen

Onderweg overnacht je in een berghut. Achter je rijst de Orohena, de hoogste berg van het eiland, tot in de wolken. Het is er warm en klam. 's Ochtends is de lucht strakblauw, 's middags komt de regen. Het regent hier veel en hard. Soms meters per jaar. Geen stukje grond is onbedekt, overal vechten varens, bomen en gras om een straaltje zonlicht.

Eenmaal bij de kust, plof je neer in het zwarte zand. Hier is de zee niet glad en rimpelloos, zoals bij sommige andere eilanden van Frans-Polynesië. Hier peddelen de Tahitianen hun surfboard door de golven, om te wachten op die ene golf. Hier zagen Europeanen het surfen voor het eerst, in 1769. Ontdekkingsreizigers keken honderden jaren geleden hun ogen uit, toen ze de eilandbewoners op stukken hout op de golven zagen meeliften. Als je niet zou weten dat er zoveel paradijselijke eilanden achter de horizon lagen, zou je hier de rest van je leven willen blijven. Op dit strand, met dit uitzicht.

Dorpse hoofdstad Pape'ete

Pape'ete is een dorp, waar iedereen elkaar groet. Het is er warm en chaotisch. Maar niemand heeft het te druk. De gebouwen zijn onbeduidend, de sfeer is ontspannen. Geen mens lijkt zich zorgen te maken. In de haven ligt de boot op je te wachten. Vanuit hoofdstad Pape'ete ga je door naar een van de andere eilanden van de Society Archipel. Vanaf het dek vraag je jezelf af wat er achter de horizon ligt, dat nog paradijselijker is dan Tahiti.

Wat is er te doen op Tahiti?

• Maak een wandeltocht door de eindeloze valleien van het binnenland van Tahiti. Watervallen, rivieren en glooiende heuvels vormen een adembenemend decor.
• Ga op zoek naar de witte strandjes van Tahiti. Het zijn er weinig, maar ze zijn er en ze zijn goed verborgen.
• Loop een dag rond door Pape'ete. Het is de hoofdstad, maar voelt meer aan als een dorp. Bezoek een traditionele dansvoorstelling of struin over de lokale markt.
• Bezoek een van de verborgen tempels in het binnenland, waar in een ver verleden mensen werden geofferd aan de goden.

Wat is de beste reistijd voor Tahiti?

Ga tussen mei en oktober als je droge dagen en een rustige zee wilt. Dan waait de passaat, een vaste wind uit het zuidoosten die de hitte draaglijk maakt. In deze periode valt de minste regen, en 's nachts is het een paar graden koeler. Van juli tot november zwemmen de bultrugwalvissen voor de kust bij Punaʻauia, waar ze uit Antarctica komen om hun jongen te krijgen. Een boot brengt je erheen, op afstand, want de observatie is aan strikte regels gebonden. In het water gaan mag alleen als de begeleider het toestaat. In juli is bovendien Heiva, en dat is het drukste moment van het jaar in Papeete. Tussen november en april is het natter en warmer, met korte, zware buien. Dat is ook het seizoen van de cyclonen, al bereiken de meeste stormen de eilanden niet. De regen valt vooral aan de oostkant en in het binnenland; de westkust, waar de meeste hotels staan, blijft droger. Meer per maand: beste reistijd Frans-Polynesië en het weer op Tahiti.

Hoe reis je naar en door Tahiti?

Tahiti is bereikbaar via internationale vluchten naar de internationale luchthaven van Tahiti, genaamd Faa'a International Airport (PPT). Verschillende luchtvaartmaatschappijen bieden vluchten naar Tahiti vanuit verschillende steden over de hele wereld, waaronder Los Angeles, Parijs (met een tussenlanding in Los Angeles), Auckland en Tokio. Eenmaal op de luchthaven kun je gebruikmaken van taxi's, gedeelde pendeldiensten of autoverhuur om naar je accommodatie op het eiland te reizen. Binnen Frans-Polynesië zijn er ook inter-eilandvluchten beschikbaar voor het verkennen van andere eilanden in de archipel.

Vanuit Nederland vlieg je met een overstap in Los Angeles of San Francisco, en vanaf de westkust is het nog zo'n acht uur over de oceaan. Omdat je op Amerikaanse bodem overstapt, moet je vóór vertrek een ESTA aanvragen, ook als je het vliegveld niet verlaat. Via Parijs kan ook, maar ook die vlucht landt eerst in Los Angeles. Met een stopover van een nacht aan de westkust ben je twee dagen onderweg. Reis je door vanuit Australië of Nieuw-Zeeland, dan vlieg je van Auckland naar Papeete in ongeveer vijf uur en van Sydney in zes tot acht uur.

Op het eiland zelf rijd je. De weg rond Tahiti Nui is zo'n honderdtwintig kilometer en in een dag te doen, met afslag naar Tahiti Iti erbij heb je twee dagen nodig. Een huurauto haal je op het vliegveld of in Papeete; in de stad rijden ook de bussen. Voorbij Teahupoʻo, aan de zuidkant van het schiereiland Tahiti Iti, is een boot of je eigen benen de enige weg. Naar Moorea vaar je vanuit de haven van Papeete; de ferry gaat de hele dag door, en de overtocht duurt een halfuur tot drie kwartier. Naar de andere eilanden vlieg je, meestal via Papeete. De vliegpas voor meerdere eilanden geldt alleen als je eilanden en data vooraf vastliggen.

Wat kost een rondreis Tahiti?

Twee weken langs Tahiti en twee buureilanden kost ongeveer € 2.200 tot € 2.600 per persoon zonder de vlucht vanuit Nederland. Daar zitten de ferry, de vluchten tussen de eilanden en eenvoudige pensions of middenklassehotels in. Met de internationale vluchten erbij en een atol in de derde week zit je rond € 5.000. Twee dingen bepalen de prijs. Het eerste is waar je slaapt: een pension bij een familie, een hotel aan het strand of een bungalow op palen boven de lagune. Die bungalow kost een veelvoud van het pension. Het tweede is het aantal eilanden, want elk eiland erbij is een vlucht. De duurste losse post is de vlucht. Daar staat tegenover dat je op Tahiti zelf goedkoop eet. Bij de foodtrucks aan de haven en op de markt betaal je een fractie van wat een hotelrestaurant rekent. Op Tahiti zelf is het leven duur, omdat bijna alles wordt ingevoerd; op Bora Bora ligt het prijspeil nog een stuk hoger.